๑. เกือบไม่ได้มาวิ่งแล้วเชียว
ก่อนมาวิ่งงานนี้ได้รู้จักกับออม ซึ่งนำพาให้รู้จักกับพี่จิ๋ม ซึ่งทำงานอยู่ในเครือเซ็นทรัล ก็เลยได้สิทธิ์วิ่งโดยมีเซ็นทรัลเป็นสปอนเซอร์ เรียกง่าย ๆ ว่าวิ่งฟรีนั่นเอง ตอนแรกงานนี้จะจัดตั้งแต่เดือนมีนาคม แต่พอมีประเด็นทางการเมือง งานก็เลื่อนไปเลื่อนมาจนมาลงตัวที่วันที่ ๒๒ มิถุนายน ..ชนกับงานวิ่งชมพรรณไม้ที่ราชบุรีพอดี ใจจริงก็อยากไปวิ่งราชบุรี แต่ด้วยความที่ขอมาวิ่งฟรี ก็เลยเกรงใจเจ้าภาพ ยอมชวดงานราชบุรีไปอีกปี
พอถึงวันเสาร์ที่ ๒๑ อันเป็นวันรับบิบ ก็นัดออมไว้ว่าไปเจอกันที่ CTW (Central World) ไปถึงก็เจอออมกำลังเหวี่ยงใส่น้องเจ้าหน้าที่ จึงได้ความว่า ชื่อของพวกเราที่ส่งมา กลายเป็นว่า ส่งมาในระยะ ๒ ไมล์กันหมดเลย .. นาทีนั้นนึกถึงราชบุรีขึ้นมาทันที ใจแป้วนิดหน่อย แต่ในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของน้องเจ้าหน้าที่ ฉันกับออมก็เลยได้บิบ ๑๐ ไมล์มาครองคนละใบ ขอขอบคุณออมและน้องคนนั้นมา ณ ที่นี้
๒. วันงาน
มาถึงสนามก็เอาของไปฝากแล้วเริ่มจ๊อกวอร์ม วอร์มอัพ กิโลครึ่งเห็นจะได้ กายบริหาร ยืดเหยียด ตามสเต็ป ต่อด้วยดริล ๓ ท่า ท่าละเที่ยว สไตรด์ได้แค่ ๓ เที่ยว ต้องไปเช็คอินแล้ว
โดยรวมวันนี้วิ่งสนุกมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น วิ่งไปห้าโลแรกแล้วยังทำเวลาได้ไม่เกิน 4:45 จังหวะหายใจยังดีอยู่ ยังไม่หอบ ผ่านครึ่งทางไปแล้ว แม้เวลาจะหล่นบ้าง แต่ก็ยังสนุกอยู่ เช็คร่างกาย เช็คขา เช็คลมหายใจ เฮ้ย มันดีกว่าที่คิด นึกในใจ การบ้านชุดไหนทำให้อึดขนาดนี้หว่า แบบว่ากรี๊ดกับตัวเองเบา ๆ
รำคาญตรงอิพี่ ผช วิ่งตีนเปล่าที่คู่คี่กันมา เค้าพยายามจะคุยด้วย แต่เราหยิ่ง แล้วเค้าก็ถามเวลาสองหน ตอนกิโลหก (ยี่สิบแปดนาทีนิดนิด) กับ กิโลเก้า (สี่สิบสองนาทีหน่อยหน่อย) คือตอนเหนื่อย ๆ มันไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น ยังจะมาถาม ครั้นจะไม่ตอบ ก็กลัวจะเสียมารยาท (หญิงไทยใจงาม กิกิ) บางจังหวะเค้าก็แซงไป บางจังหวะเราก็แซงคืน กว่าจะสลัดหลุดได้ก็กิโลท้าย ๆ
กำลังใจมีตลอดทาง ตอนผ่านแถวพัฒน์พงศ์ได้ยินเสียงกระเทยแถวนั้นตะโกน ผู้หญิงคนแรก สู้ ๆ ค่า .. นึกในใจ แกไม่ได้นับเคนย่าข้างหน้าสินะ หึ หึ
ผ่านแถวสีลม ก็ได้ยินเสียงพี่ข้างถนนพูดประโยคเดียวกันขึ้นมาอีก ฮึกเหิมอะบอกเลย วิ่งไปเรื่อย ๆ นึกแค่ว่า อย่าให้ใครแซง ๆ แล้วก็เป็นหญิงไทยคนแรกที่เข้าเส้นชัย เป็นที่ ๑ ในรุ่นอายุ (เพราะขาแรงเค้าไปชิงเงินรางวัลงานดอกบัวคู่กันหมด กิกิ) .. อะไรก็ไม่ดีใจเท่าทำเวลาดีกว่าปีที่แล้วเยอะเลย (ระยะยาวกว่าปีที่แล้ว ทำเวลาดีกว่าตั้งห้านาทีอีกด้วย)
 |
| ผลปีที่แล้ว |
 |
| ผลปีนี้ |
งานนี้แย่อย่างเดียวตรงการกั้นรถ บางทีที่ข้ามแยก ต้องยกมือห้ามรถด้วยตัวเอง หวาดเสียวพิลึกเลย (แต่ก็ไม่หยุดวิ่งนะ บ้าแท้)
เข้าเส้น คูลดาวน์ ยืดเหยียด(น้อย ๆ) แล้วก็เมาท์ ถ่ายรูปกับคนนู้นคนนี้ นัดถ่ายรูปกับชาวส้ม-ดำไว้ด้วย สนุกตรงที่งานนี้โปรกบแฟนน้องเก๋มาด้วย ได้รูปสวย ๆ เพียบบบบ
 |
| รูปงาม ๆ จากโปรกบ |
ผลการวิ่งแต่ละกิโลเป็นดังนี้
4:23.6 / 4:32.4 / 4:39.5 / 4:42.5 / 4:43.1 / 4:56.2 / 4:43.4 / 4:57.8 /
4:48.4 / 4:58.2* / 4:41.2 / 4:51.9 / 4:36.0 / 4:41.5 / 5:05.6** / 4:49.6
*จิบน้ำ
**ติดคนตอนนั้นรวมกับคนวิ่ง ๕ ไมล์แล้ว ติดการกั้นรถด้วย ช่วงหน้าวัดปทุมวนาราม โดนกั้นให้รถไปก่อน เวลาหล่นต่ำกว่าเพซห้าเลย ... แอบเคืองเบาเบา
๓. รางวัล
ในงาน มีการประกาศผล overall หญิง เป็นชาวเคนย่า สามอันดับรวด ฉันเองก็ไม่ได้คิดอะไร รู้อยู่แล้วว่างานใดที่มีรางวัลแล้วเปิดรับสมัครแบบ international เคนย่ากับเอธิโอเปียเอารางวัลไปกินแหง ๆ ก็ขึ้นรับถ้วยในรุ่นอายุตามปกติ แต่งานนี้ขอตินิดนึง กระบวนการรับรางวัลดูมั่ว ๆ งง ๆ ยังไงชอบกล นักกีฬาที่ได้รางวัลก็มารายงานตัวบ้าง ไม่มาบ้าง การแจกรางวัลก็ดำเนินไปตามอัตภาพ คนอยู่ก็รับถ้วยไป คนไม่อยู่ก็ข้ามไป
พอจบงาน ผลชิปขึ้นเว็บ เอาล่ะสิ เห็นชื่อตัวเองอยู่ลำดับที่ ๓ เอ๊ะ ยังไง เคนย่าอีกคนไปไหน งง ๆ ไม่รู้จะถามใครก็เลยไปถามทิ้งไว้ที่เพจงานของ supersports ขอความชัดเจนกับผลชิปที่ออกมา แล้วก็ไม่เห็นมีใครมาตอบอะไร มีแต่เพื่อน ๆ ที่คุ้นเคยกันไปกดไลค์ คือก็มีนักวิ่งหลายคนไปถามหาความชัดเจนหลายเรื่อง บ้างก็ไม่มีผลชิปซะเฉย ๆ บ้างก็ท้วงที่ชื่อหาย ลำดับผิด ฯลฯ
หลังจากโพสท์ข้อความแล้วไม่ได้เรื่องอะไร ก็เลยลองหลังไมค์ ส่งข้อความไปทาง supersports ก็มีแอดมินมาตอบว่าขอเช็คข้อมูล แล้วขอชื่อ ขอเบอร์โทรไป บอกว่าจะติดต่อประสานงานผู้เกี่ยวข้องให้ แล้วก็เงียบหายไปอีก
มีอยู่วัน ไปวิ่งสวนลุมกับ K-San ในวันที่ K-San วิ่งมาราธอนครั้งที่ ๑๐๐ มีโอกาสได้คุยกับพี่เพชร พี่เพชรบอกว่าให้ลองติดต่อผู้จัดดู ก็เลย PM ไปหา Amazing fields อีกทางหนึ่ง คราวนี้ได้เรื่อง ทางนั้นติดต่อกลับมา บอกว่าใช่แล้ว ฉันควรได้รับรางวัล เนื่องจากมีนักวิ่งเคนย่าท่านหนึ่งมาวิ่งแต่ชื่อไม่ตรงกับที่สมัครไว้ (สวมเบอร์วิ่งนั่นเอง) ให้ฉันถ่ายสำเนาบัตรประชาชนไปรับรางวัลที่สำนักงาน Amazing fields ได้เลย
ประสบการณ์นี้จึงสอนให้รู้ว่า สิทธิ์ของเรา เราก็ต้องทวงด้วยตัวเอง อย่าได้คาดหวังว่าผู้จัดเค้าจะติดต่อเรามา (ทั้ง ๆ ที่ก็กรอกทั้งอีเมล์และเบอร์โทรไว้เมื่อตอนสมัคร)
งานนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่มีปัญหาเรื่องรางวัล ปีที่แล้วก็มีเหตุการณ์นักวิ่งชายมาวิ่งด้วยบิบนักวิ่งหญิงแล้วเข้าเส้นก่อน ตอนประกาศก็ไม่มีนักวิ่งหญิงท่านนั้นมารับถ้วย ทำให้ฉันไม่ได้รับถ้วยในงาน แต่ต้องติดต่อไปรับถ้วยทีหลัง ครั้งนั้นได้รับความช่วยเหลือจากพี่ชาย ฟอร์รันเนอร์ รับถ้วยมาส่งมอบให้ที่พัทยา ขอขอบคุณพี่ชายอีกครั้งมา ณ ที่นี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น